Mówi się że karate jest jedno, jest drogą do pokonywania własnych słabości i sposobem na życie, jednak po tej drodze można iść w różny sposób (choć do tego samego celu). Na swojej drodze zetknąłem się też z Judo, Aikido, Kyokushin, Karate Tsunami i wiem, że każda z tych sztuk walki ma swoje niezaprzeczalne zalety, ale na coś się jednak trzeba zdecydować, wszystkiego trenować się nie da. W odniesieniu do sztuk walki należy rozróżnić dwa pojęcia. Pierwsze – sztuka, drugie – umiejętność. Jedne ze sztuk walki skłaniają się bardziej ku sztuce, a inne ku czystej umiejętności. W stylu shotokan moim zdaniem panuje największa równowaga pomiędzy tymi dwoma pojęciami.

Mnie najbardziej odpowiadał styl Shotokan. Moim zdaniem dający szansę na najbardziej zrównoważony rozwój. Internet jest pełen stron i forów na których użytkownicy przekrzykują się nawzajem, który to styl jest lepszy, kto pokona kogo i co się bardziej opłaca trenować. Czytelników o takim podejściu zapraszam na takie właśnie strony. Moim zadaniem są to spory nierozwiązywalne i jako takie nie są warte energii poświęconej na zajmowanie się nimi.

Jakieś pojęcie o tym, co reprezentują najbardziej rozpowszechnione na świecie style karate może dać rzut oka na sylwetki ich twórców (zakładka - Twórcy Karate). Cechy osobowości i sposób ćwiczenia oparty o indywidualne uwarunkowania psychofizyczne musiały wpłynąć na obraz stworzonych przez nich stylów.

Słowo „opłaca” z wcześniejszego zdania może być tutaj słowem kluczem. Karate w ogóle (w tym Shotokan) nie jest ani najłatwiejsze, ani dające najlepsze rezultaty w krótkim czasie. Powinna to być przygoda na całe życie. To nie kurs, jak kurs samoobrony i nie sport w czystej postaci, gdzie liczą się tylko wyniki. Człowiekowi, który nie spędził w dojo wystarczająco dużo czasu, może być ciężko to zrozumieć, ale karate to po prostu jedna z dróg, którymi w życiu można podążyć. Karate ma do zaoferowania dużo ludziom w bardzo dużym przedziale wiekowym, ponieważ obliczone jest długoterminowo (tzn. prawie na całe życie). Trening można rozpocząć w wieku dziecięcym. Karate pomaga harmonijnie rozwijać ciało młodego człowieka, oprócz tego wpaja mu (a przynajmniej powinno) takie cechy jak: wytrwałość, systematyczność, szacunek zdrowia swojego i innych. Potem przychodzi czas na osiągnięcie maksimum swoich możliwości, a dla niektórych, na osiągnięcia sportowe. A kiedy mija ten czas, Karate pomaga zachować sprawność do wieku bardzo dojrzałego. Jakoś nie bardzo potrawię sobie wyobrazić 60-letnich zawodników formuły MMA czy  bokserów dalej czynnie uczestniczących w treningach... ale, może mało widziałem.